Sinds een paar weken ben ik in het trotse bezit van een piano met de gedachte "ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het wel kan leren". Ik was toe aan een nieuwe manier om mij creatief te ontwikkelen en te uiten. Elke dag oefen ik. Ik leer noten lezen, echt vanaf het begin (!) en hier de juiste toets bij aan te slaan. Ik probeer akkoorden te begrijpen en ik worstel me door valse noten (sorry Dino), verkeerde vingerzettingen, oneindig opnieuw beginnen en momenten van frustratie heen. Ook ontdek ik er iets veel groters in, want… Zodra mijn gedachten afdwalen, val ik meteen uit de toon. Wanneer Dino, mijn man, erbij zit, voel ik minder ruimte en dat komt absoluut niet door hem want hij moedigt mij juist aan om te spelen. (Zou het bijdragen dat de piano echt heel zwaar is en hij deze heeft opgehaald en thuis gebracht??) Als ik oefen en steeds maar weer opnieuw begin merk ik hoe herhaling bijdraagt aan mijn ontwikkeling waarbij het tempo heel bepalend is! Langzaam
oefenen, dus met langzame muziek is in het begin echt veel effectiever dan snelle muziek spelen. Als ik iets goed heb gespeeld en opnieuw begin, zegt mijn hoofd “als het nu maar weer lukt…” Tijdens het oefenen en spelen kan ik alles om me heen vergeten. Helemaal aanwezig zijn in het moment. Ik ben echt verrast dat ik dus niet alleen piano leer spelen maar me ook bewuster wordt van mijzelf en de soms hardnekkige patronen of programmering waar je als mens soms mee geconfronteerd wordt. Ik deel graag vijf inzichten vanaf mijn pianokruk: - Je hoofd is zelden de beste dirigent. Zodra ik ga denken in plaats van spelen, noten lezen en voelen, ga ik de mist in. Focus is de sleutel, dus aandacht door te tellen, te blijven ademen en bij de les te blijven. Je bewust zijn DAT je gedachten je even afleiden is al genoeg om jezelf weer terug te brengen. - Kwetsbaarheid hoort bij leren. Alleen oefenen voelt veilig. Voor de ogen van een ander wordt het spannend. Hoe vaak houden we onszelf tegen, doen en/of durven we iets niet omdat we niet gezien willen worden in onze onhandigheid? - Herhaling en vertragen werkt. Elke keer dat ik oefen, verstevigt er iets. In mijn vingers, in mijn hersenen maar ook in mijn vertrouwen. Het is helpend en geeft vertrouwen om iedere dag progressie te ervaren, al zijn het kleine stapjes. En langzaam werkt echt heel veel beter dan snel! Dus kleine stappen in plaats van grote stappen maken. - Angst voor falen ontstaat vaak ná succes. Niet als je nog aan het ontdekken bent,
maar juist als je het al een keer goed hebt gedaan, dan wil je het vasthouden, dan begin je het steeds meer ‘goed’ te moeten doen van jezelf. Je daar bewust van worden is de eerste stap naar nog meer ruimte voor jezelf te creëren om ook uit de toon te mogen vallen. - In het moment zijn is alles wat er is. De momenten waarop ik volledig opga in de muziek, voel ik vrijheid, energie, euforie of trots en overwinning op mezelf en is er niets anders dan dat. Ik ben lang geen concertgebouw pianist, dat is ook niet mijn ambitie maar ik ben wel iedere dag een toegewijd en steeds bewustere leerling. En dat geldt ook voor het leven, het ondernemen en hoe ik mij verhoud en wil verhouden tot anderen. Wat ben jij aan het leren of wat zou jij graag willen leren? En voor mijn lieve man, bedankt voor je geduld en ik zal me zoveel mogelijk beperken tot de momenten dat je er niet bent want ik snap dat het echt heel irritant is als je het niet zelf doet😊
Hoe langzamer je gaat hoe sneller je er komt.
Uitdaging
Drie tips om te vertragen of kleine stappen te zetten bij het leren van iets nieuws
Begin bij vertragen, niet bij presteren
Leren is geen sprint maar een reis. Juist als iets nieuw is, nodigt het uit tot vertraging. Vertragen betekent dat je ruimte maakt om te voelen waar je staat, wat je tegenhoudt en wat je verlangen is. Vanuit daar kun je bewuster kiezen voor de eerste stap, hoe klein ook. Want een kleine stap in de juiste richting is nog steeds vooruitgang.
Accepteer het niet-weten of kunnen
In onze werkwijze noemen we dit ook wel: het durven zijn met wat er (nog) niet is. Als je iets nieuws leert, voel je vaak onzekerheid of ongeduld. Je wilt het meteen goed kunnen doen. Maar juist in het toelaten van dat niet-weten of kunnen, ontstaat er ruimte voor echte ontwikkeling. Dus in plaats van snel willen gaan, kun je jezelf uitnodigen om nieuwsgierig te blijven en trots te zijn op iedere nieuwe stap. Dat is waar leren echt begint.
Herhaal en anker bewust
Een kleine stap wordt pas duurzaam als je hem herhaalt en bewust beleeft. Neem na een stap even de tijd om stil te staan: Wat deed ik? Wat voelde ik? Wat heb ik geleerd? Reflectie is de brandstof van groei. Door regelmatig terug te kijken en te voelen, creëer je veiligheid en vertrouwen om ook de volgende stap te zetten.
Wat ben jij aan het leren of wat zou jij graag willen leren?
Wat ons bezighoudt
* Bijdragen aan de ontwikkeling van teams in de energietransitie *Diverse individuele ontwikkeltrajecten *Diverse team ontwikkel trajecten in de zorg *Een hele toffe innovatie (later in het jaar meer hierover) *Onze intuïtieve ontwikkeling
Volle maan
Op 7 september is de volle maan gedeeltelijk verduisterd
en als het onbewolkt is kun je de zogenaamde bloedmaan zien door de rode kleur die dit geeft. De energie van deze eclips kan een gevoel van een nieuw begin geven.
Intentie Deze maand geef ik mezelf toestemming om te vertragen. Ik eer elk stapje dat ik zet, en vertrouw erop dat groei niet in de snelheid zit, maar in de aandacht waarmee ik beweeg.
We wensen je een mooie week!
Team De Ontwikkel Cirkel
De Ontwikkel Cirkel, Voltastraat 21, 1446 VA Purmerend, Nederland
